
Ebru Deniz.
Umudu kim verir bize; evrensel gökler mi, hayat mı yoksa mucizeler mi?
Hiç biri değil ki... Umudu biz buluruz kendi içimizde. Mücadele ederek pes demeyerek doğar umut.
Pes diyeceksen ne önemi var ki sadece nefes alıp vermenin?
En koyu karanlığa düştüğün yerde; karanlığa aldırmayıp inadına gözlerini karanlığı delmeye zorlayacaksın.
Karanlıktan koyusu yok ise oradasın işte, korkacak neyin var ki...
En dibe vurmuşsan en kötü yerdesin işte, vur topuğunu yere, ne kadar çıkabilirsen kardır.
Ne karanlık sonsuzdur ne de dipten aşağı gidecek yer vardır; göze al ve yola düş artık! "Umut çıktığın yoldadır..."
yonca ayas



Yorumlar
Saygılarımla… Alıntı
RSS beslemesi, bu iletideki yorumlar için.