Ascu
Ben hayatımda hiç yalan söylemedim diyen yalan söyler :)...
“Yalan, halkın onayladığı ve içgüdüsel olarak gerçeğe tercih ettiği tek sanat biçimidir.”
Jean Cocteau
İçgüdüsel olarak gerçeğe tercih edildiği kesin…
Gerçek çoğu zaman acıklıdır çünkü.
Cevabına katlanamayacağın soruyu sormayacaksın, derler bir de.
Bu da doğru.
Benim sormadığım o kadar çok soru var ki.
Cevabını bildiğim için, duymaya katlanamayacağımdan emin olduğum bir sürü soru.
Susuyorum, kendime başka yalanlar uydurup, örtüyorum üstünü cevabın.
Böyle iyi.
Bekâr bir kız arkadaşım, erkek arkadaşıyla çıkmıştı ama annesine başka şeyler söylemişti. Neden annene onunla olduğunu söylemedin dediğimde “ee doğruyu hazmedemeyen yalanı hak eder” demişti.
O gün bugün, hem itip, hem çektiğim bir doğru oldu bu.
Doğru söylemediğim zaman kendime sorduğum sorunun cevabı hep buydu.
“Doğruyu hazmedemeyecek.”
Özdemir Asaf’ın Lavinia’sını bilir misiniz? Feridun Düzağaç’ın ilk bestesi.
Şiirin şarkıya dönüştükten sonra tatlanan hallerinden biri…
“Sana gitme demeyeceğim.
Ama gitme Lavinia
Yalanlar istiyorsan, yalanlar söyleyeyim
İncinirsin, yine de sen bilirsin”
Bazen gerçekten yalanlar isteriz ya.
Sorarız, sabırsızız çünkü, bile bile ateşe atarız kendimizi.
Ama, cevabı doğru olmaz inşallah, diye de geçiriverir içimizden.
Olmuştur benim…
Sormuşumdur. Almışımdır cevabı buz gibi.
Demek ki tutacakmışız kendimizi, sormayacakmışız her şeyi.
Asıl, söylenmeyen yalanların incittiğini unutmayacakmışız.
Yalancının teki değilim ben. Doğrusu kimseye zarar vermeyecekse ve doğruluğuna inanıyorsam doğrudur söylediklerim.
Başkalarına söylediğimiz yalanlar…
“Ben hiç yalan söylemem” derken uzayan burunlarımızın bize ettiği hainlik.
Kaçamıyoruz işte yalandan.
Gölgemiz sanki…
“Yalan, yalan olduğu ortaya çıkıncaya kadar yalan değildir.”
Gerçek.
Yalanımı ortaya çıkarma lütfen.
Handan
