S.Atasever
Mevlana ve Aşk,
Bir gölgesin sen, güneşe aşıksın: güneş doğdumu, gölge tezce yok olur gider.
Aşığın gerçekliği, cansız bir şeye bile tesir eder.
Aşk sevgilisinden başkasını seyre dalarsa aşk değildir, boş bir sevdadır.
Aşk bir denizdir. Gökyüzü bile bir köpüğüdür onun;
Aşk yüzünden söze şaşkınlık gelir; artık yüreği kalmaz ki baştan geçenleri dile getirsin.
Göklerin dönüşünü aşk dalgasından bil.
Dilin anlatışı aydınlatır aydınlatır ama dile düşmeyen, söze gelmeyen aşk, daha da aydınlanır.
Kalem yazarak koşar gider ama aşk geldimi çatlarda kalır.
Gerçekten de gönülden gönüle pencere var; iki insan birbirine gönülden bağlandımı ayrıda değildir onlar.
Bir horluk görür görmez aşktan kaçıyorsun sen; aşkın yüzlerce nazı var yüzlerce ululuğu.
Kimin aşka meyli yoksa kanatsız bir kuşa döner.
Kimin elbisesi bir aşk yüzünden yırtıldıysa hırstan, ayıptan arındı o.
Ben bulut gibi bir yelle gelmedim ki bir tozla bu eşikten döneyim.
